Forum

Hoii, ik ben Mine en dit is mijn verhaaltje. Laten we eerst kennismaken met de hoofdrol.

De hoofdrol speelt Melanie. Melanie is een lief zacht meisje met weinig vriendinnen. Met haar vriendinnen overleeft ze het makkelijk. Maar wanneer ze figuurlijk in de put valt gaat alles mis. Melanie wordt gepest door haar eigen vriendinnen, en alle andere kinderen van haar klas. Laten we maar beginnen.

Melanie voelt het zand onder haar voeten schuiven. Ze loopt rustig door. 'Louise!' roept ze. Ze ziet Louise aanrennen. 'Hee Louise, Waar was jij nou?' vraagt Melanie. 'Ik was gewoon even een wandeling aan het maken met Sofie en Chris. Zo erg?' zei ze kattig. 'Uhmm.. neehoor..' zegt Louise een beetje voorzichtig. Langzaam loopt ze door met Louise naast haar. 'Ik ga weer naar Chris en Sofie. Blijf jij maar hier rustig. ' zegt Louise en ze rent snel weg. Melanie wilt niet alleen zijn. Het is al donker. Ze gaat maar naar huis. 'Maaaam! Ben thuis!' zegt Melanie, en doet haar schoenen en jas uit. Ze eet snel een klein hapje Macaroni en gaat weer naar boven. 'Maaam?' reopt Melanie. 'Waar zit je?'. 'Waar kom jij zo laat vandaan? Kruip snel onder je dekens want het is al laa. Het is 12 uur. Welterusten lieverd. ' zegt moeder en geeft Melanie een kus.

De volgende ochtend komt Melanie op school. Louise komt aanrennen en geeft haar een schop. 'Au! Doe effe normaal! Waarom doe je dat?' Vraagt Melanie boos. 'Zeg effe dat je weg bent gister. Ik was 1 uur thuis omdat ik je zat te zoeken. Waar was je nou? Godverdomme. Mijn moeder was kwaad op me. Je bent dus echt geen goede vriendin. Zoek het uit.' zegt Louise. Melanie voelt een steek. Een steek van gebroken liefde en gebroken vriendschap. Een steek waarin ze valt van de verdriet. Zijn ze geen vrienden meer? Ze loopt naar haar eerste vak. Ze hebben vaste plekken en zij zit naast Louise. Lekker is dat. Louise keek boos naar Melanie. Louise maakt haar werk maar Melanie kan zich niet concetreren. De spanningen schieten door haar lijf wanneer ze een hele harde por in haar zij krijgt. Ze valt van haar stoel. Ze heeft zwarte plekken voor haar ogen. Nu begint het.

5 maanden later... (sorry moet het kort houden. )

Melanie komtop school en gelijk wordt ze weer op de grond geduwt. 'Kijk effe uit' zegt een jongen. Ze had de afgelopen maanden veel verwondingen opgelopen. Het pesten houdt niet op. Ze loopt er al bijna een half jaar mee en er wordt niks aangedaan. Wat kan ze doen? Zelfmoord plegen? Haarzelf snijden? Zelf gaan pesten? Eigenlijk wilt ze geen van drieen doen maar ze treuzelt nog even over Zelfmoord plegen. Het is het makkelijkste en je bent er zo vanaf. Snijden doet veel pijn en dan heb je er niets aan. Zelf gaan pesten heeft ook geen zin want ze gaan toch niet stoppen. Ze denkt na over zelfmoord. Het is de beste oplossing. Je hebt niet meer elke dag de spanning en de angst van wat er gaat gebeuren. Opeens krijgt Melanie een schop. In haar buik. 'Rot op! ' Roept ze hard en rent huilend naar haar fiets en rijdt naar de duinen.

Ze huilt. Waarom zal ze nog willen leven met dit gedoe? Dood zijn is veel makkelijker. Het makkelijkste in ieder geval. Ze pakt een mes en houd het bij haar keel. Ze zucht. Nee dat kan ze niet. Het is te pijnlijk. Ze fietste terug naar school, en ging naar haar mentor en legte alles uit. Haar mentor was heel aardig en behulpzaam. Ze maakte afspraken met allemaal soorten bedrijven tegen pesten, of mensen die je kunnen helpen.

Uiteindelijk heeft Melanie haar er tegenop gezet en is het pesten inmiddels al een beetje gestopt. Maar een beste tijd heeft ze nog lang niet.