TaylorSwift333 schreef:
Viola:
Ik merk dan dat het regent en zie dat ze weer afwezig wordt. Dit kon ik natuurlijk niet stoppen. Regen was er gewoon nu eenmaal.
Daniello:
Als ik thuis merk dat het regent moest ik toch wel even denken aan Lucy. Ik moest denken aan hoe we dansten door de regen. Het was fijn geweest. Ik voelde me goed bij haar, ik hield van haar en op dat moment had ik nooit gedacht dat ik ooit haar hart zou willen breken. Ik had het ook nooit gewild. Wel waren er een paar geweest die dat wel gewild hadden, Anna en Thalia. Hoe had ik Thalia kunnen vertrouwen, ze praatte me gewoon om, zogezegd verdiende Lucy me niet als ze het me niet had toegelaten, ze zou vast wel iemand anders gevonden hebben in Italië, ja zeg, ik haat mezelf dat ik haar geloofde en minder in Lucy vertrouwde. En nu is het te laat.